İçi yumuşak olan insanın kabuğu genellikle serttir. Bu sertlik, içindeki kırılganlığı korumak için vardır. Çünkü bazı kalpler öylesine hassastır ki, en küçük darbede bile incinebilir. İşte bu yüzden, dışarıya karşı sağlam ve ulaşılması zor bir görüntü verirler.
Kimse durup dururken sert görünmez. Bu kabukların ardında çoğunlukla yaşanmışlıklar, hayal kırıklıkları ve ihanetler yatar.Bazı insanlar, güvenlerini suistimal edenlerle karşılaşır; bazıları en çok değer verdikleri kişiler tarafından kırılır. Ve o noktadan sonra öğrenirler ki, açık kalpli olmak bazen en büyük risktir…
Onlar herkesin iyi niyetli olmadığını bilirler Kalplerini, herkese değil, hak edene açarlar.
Her yarayı onaracak enerjiyi bulamazlar, bu yüzden yaralanmamayı tercih ederler..
Dışarıdan bakıldığında bu insanlar mesafeli, soğuk veya umursamaz sanılabilir. Oysa çoğu zaman durum tam tersidir. Onlar, sevdiklerine karşı aşırı korumacı, empati dolu ve sadıktır. Ama bu yönlerini yalnızca güvenli hissettiklerinde gösterirler.
Bu yanlış algı, insanların dış görünüşe göre hızlı yargılar vermesinden kaynaklanır. Oysa sertlik, çoğu zaman kalpsizlik değil, kalbi korumanın bir yoludur.
Sert görünmek, gerçek duyguları saklamak anlamına gelmez; daha çok, doğru kişiyi beklemek demektir. Bu zırh, deniz kabuğu gibidir: İçinde narin bir inci vardır, ama onu koruyan dış yüzeyi sağlamdır.
Ve bu zırh, zamanla şekillenir. Ne kadar incinmişlerse, kabuk o kadar kalınlaşır.
Güven duymaları zaman alır.
Yapmacıklığı kolayca hissederler.Dışarıdan gördüğünüz hâl, tüm hikâyeyi anlatmaz.
Her sert görünen insanın ardında mutlaka bir hikâye vardır. O hikâyeyi bilmeden, sadece kabuğa bakarak hüküm vermek haksızlıktır. Çünkü en sert kabuklar, bazen en yumuşak kalpleri saklar.Hayatın bize öğrettiği bir gerçek var;En kırılgan olanlar, çoğu zaman en güçlü görünenlerdir.O gücü ise, başkalarına değil, kendilerini korumaya harcarlar.
Ve bazen en değerli hazineler, en sert kayaların içinde saklıdır. Onları bulmak, sabır ve emek ister. Sert kabuklu insanlar da böyledir; içlerindeki yumuşaklığı, merhameti ve sevgiyi sadece gerçekten hak edenlere açarlar.
Onların dünyasında sevgi, ucuz bir kelime değil; korunması gereken bir emanettir.
Ve bu yüzden…
Bir insanın içini görmek istiyorsanız, ona kabuğundan çıkması için zaman verin. Çünkü zorla kırılan kabuklar, içindeki güzelliği koruyamaz; ama kendi isteğiyle açılan kabuklar, size hayatınızdaki en saf, en gerçek sevgiyi gösterebilir…
EBRULİ
Bir yanıt yazın