Kategori: Edebi,felsefe,aşk,tutku,şefkat,istikrar

Hayat bazen bizi iki uçurumun tam ortasında bırakıyor.Bir yanda,adını duyduğumuzda içimizde fırtınalar koparan,peşinden koşarken dizlerimizi parçaladığımız o vahşi “AŞK VE TUTKU”diğer yanda ise fırtınalı denizlerden sonra sığındığımız o sessiz,derin,şefkat dolu liman.Çoğumuz gençliğin o mağrur kibriyle ilkinin sarhoşluğuna kapılırız.Bir ömrü o yüksek voltajlı duygunun peşinde,adeta bir pervane gibi ateşe doğru uçarak tüketmeyi”yaşamak”sanırız.Oysa Nietzsce’nin o sarsıcı uyarısını…