Yazar: Ebru Kılınç

Hayat, bazen bize sabrı taş gibi sert, diken gibi sivri bir yoldan öğretir. Kolay değildir sabretmek. Hele ki doğuştan sabırsız bir ruha sahipseniz, beklemek, durmak, susmak ya da geri çekilmek büyük bir sınav gibi gelir. Hep bir şeyleri hemen yapmak istersiniz. Aklınıza düşen bir fikir, saniyeler içinde harekete geçme arzusu doğurur. “Beklemek neden gerekli?” diye…

Bir kadın kendi değerini anladığı gün, hayatının yönü değişir. Artık ne sevilmek için çırpınır ne de anlaşılmak için kendini paralar. O günden sonra ne gözyaşı zayıflıktır onun için, ne de yalnızlık bir eksikliktir. Çünkü bilir;Kendini bilenin kimseye kanıt borcu yoktur. Kendi değerini bilen kadın, önce kendine ayna tutar. Yüzleşmekten kaçmaz, kırgınlıklarını gizlemez, eksiklerini de fark…

İnsan geçmişine ne kadar sıkı tutunursa, geleceğe o kadar mesafeli kalır. Çünkü kalpte hem pişmanlık hem umut aynı anda rahatça barınamaz. Geçmişi kabullenmek, onu sevgiyle sarmalamak ve helalleşerek vedalaşmak; aslında insanın kendine attığı en şefkatli adımdır. Geçmişe düşmanlık eden değil, onu anlayan insan iyileşir. Çünkü geçmişte yaşanmış her olay, her kırgınlık, her vedalaşma kişiyi dönüştüren…

Kur’an’ın ilk emri “Oku!”Ne bir kitap, ne bir yazı, ne de bir belge… Ortada okunacak hiçbir şey yoktu. Ama bu bir çağrıydı. Kalbe, akla ve ruha yapılan bir çağrı… Çünkü Allah, insanın kâğıttan değil, varlıktan okumasını ister. Gözle değil, kalple okumasını. Harflerle değil, hikmetle anlamasını. “Oku, Rabbinin adıyla…” der Kur’an. Çünkü Allah’sız bir okuma, insanı…

Bazı insanlar vardır, varlıkları bile çevrelerine güven verir. Hayatın her türlü zorluğu karşısında dimdik dururlar. Ne fırtına onların belini büker, ne de sarsıntılar köklerinden söker. Onlara bakınca sanırsınız ki hiçbir acı onları incitemez, hiçbir kelime kalplerini yaralayamaz. Çünkü güçlü görünürler. Hep güçlü… Ama işte tam da bu yüzden, kimse onların da kırılabileceğini düşünmez… Toplum, gücü…

İnsan ruhunun en derin arzularından biri, sevilmek ve sevebilmektir. Bu yalnızca bir duygu değil, aynı zamanda ruhsal bir birleşmedir. Kalpten, koşulsuz ve içten gelen bir sevgi; kişinin hem kendini hem de karşısındakini dönüştürme gücüne sahiptir. Sevgiyle yoğrulmuş bir hayat, yüzeyde değil, derinlikte yaşanır. Çünkü gerçek bağ kurmak, görünenden çok daha fazlasını içerir. Bazı insanlar sevdiklerinde…

Duygusal olarak uzun bir süre boyunca kendimi hiçbir yerde güvende hissedemedim. Kalbim, ne tam olarak bir yere ait oldu ne de bütünüyle özgür kaldı. İçsel dünyamda yaşadığım bu güven eksikliği, dışarıdan bakan biri için beni gelgitli, kararsız ya da tutarsız biri gibi gösterebilir. Hızlı kararlar verip ardından uzun sorgulamalara dalan, bazen yaklaşan ama sonra sebepsizce…

Dün çok uzun zaman sonra yıllarca aynı apartmanda oturduğum eski ve çok sevdiğim bir arkadaşımla karşılaştım. Belki yıllar oldu birbirimizi görmeyeli. Sosyal medya dışında birbirimizi görmemiştik bu süreçte,ve uzun yıllar gerçek hayatta yollarımız hiç kesişmemişti.Ama o, kalbimi ve ruhumu en iyi tanıyan insanlardan biriydi. Annesinin vefatından sonra hayat, ikimizin arasına binlerce kilometre soktu dünyanın bir…

Biz insanlara bir günde güvenimizi kaybetmedik lafının altını dolduran o hikaye sizlerle… Uzak bir şehirden yola çıkan bir yolcu, günün sonunda yorgun ve aç bir halde küçük bir köydeki bir evin kapısını çalar. Kapıyı açan yaşlı adam, yolcuyu tereddütsüz içeri davet eder.Ona yemek verir, sohbet eder ve geceyi geçirmesi için sıcak bir yer hazırlar.Adam, misafirine…

Büyük bir çoğunluğumuzun tek derdi ve isteği bir gün doğru insanla karşılaşmak… Sadık, anlayışlı, güvenilir, değer veren ve yürekten seven birini ararız. Kimi zaman bu kişi bir hayat arkadaşı, kimi zaman bir dost, kimi zaman da bir sırdaş olur. Ancak çoğumuz, bu doğru insanı ararken aynaya bakmayı ihmal ederiz. Beklentilerimiz büyüdükçe öz eleştirimiz zayıflar. İnsan,…